Fot. 1.
Korony metalowo-ceramiczne osadzone na zębach siecznych przyśrodkowych. Widoczny tatuaż w okolicy szyjek zębów - tzw. "rąbek metaliczny" z równoczesnym stanem zapalnym tej okolicy.


Fot. 2. Zęby wymagały ponownego leczenia endodontycznego i wzmocnienia wkładami koronowo-korzeniowymi ceramicznymi.


Fot. 3. Stan po leczeniu. Na zęby sieczne osadzono korony pełnoceramiczne - w tym przypadku Empress II. Dziąsła uległy wyleczeniu i uzyskano zadowalający efekt estetyczny.

Specjalistyczny Gabinet Stomatologiczny
ul. Madalińskiego 10 30-303 Kraków

Opracowana przez Donowana i Prica w 1956 roku metoda napalania porcelany na metal pozwoliła na rozszerzenie możliwości wykorzystania ceramiki w stałych uzupełnieniach protetycznych. Uzupełnienia takie charakteryzuje dobra wytrzymałość mechaniczna, co decyduje o tym, że można je stosować we wszystkich odcinkach łuku zębowego zarówno w postaci koron pojedynczych, jak i mostów protetycznych. Połączenie metalu z porcelaną w tym systemie następuje na drodze procesu chemicznego poprzez warstwę tlenków powstających w technologicznym procesie napalania porcelany na powierzchnie metalu. Odpowiednią wytrzymałość mechaniczną zapewnia tym konstrukcjom odporność porcelany na ścieranie oraz jej mocne połączenie z podbudową metalową. Dzięki tym cechom stało się możliwe pokrywanie porcelaną również powierzchni żujących zębów bocznych. Podbudowa metalowa ogranicza jednak korzystny efekt estetyczny jaki stwarza przezierność ceramiki, przeświecanie rąbka dziąsłowego i penetracja jonów metali do okolicznych tkanek miękkich z powstaniem efektu tatuażu - sine zabarwienie w okolicy szyjki zęba tzw. rąbek metaliczny.(Fot. 1.)

Korona na podbudowie metalowej ze stopniem ceramicznym

W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku wprowadzono nowy rodzaj porcelany, pozwalający na zredukowanie rdzenia metalowego w okolicy przyszyjkowej od strony przedsionkowej zębów (Vita-Schultermmasse, Ivoclar-Margin). Zastosowanie tej technologii pozwoliło w ograniczonym zakresie zredukować negatywne cechy estetyczne wywołane obecnością metalu.

Podstawowa wada koron na podbudowie metalowej

Wiadomo, że korony metalowo-porcelanowe stwarzają inne niż w zębach naturalnych warunki załamywania się, absorpcji i odbicia światła. Wpływa to również na wygląd samych dziąseł, które w warunkach naturalnych sprawiają wrażenie, jakby były rozświetlone od wewnątrz. Nieprzepuszczalna dla światła warstwa metalu w podbudowie metalowej sprawia, że dziąsła mają ciemniejszy odcień. Z tego względu uważa się, że uzupełnienia wykonywane na podbudowie metalowej mają niezadowalającą estetykę. Do ich wykonania stosuje się metale i stopy metali szlachetnych i nieszlachetnych. Różnorodność użytych metali i stopów stwarza pewne zagrożenia dla pacjenta - mogą być one przyczyną powstania reakcji typu galwanicznego, korozji oraz objawów alergii. Stąd poszukiwanie nowych rozwiązań rekonstrukcyjnych, umożliwiających wyeliminowanie wad systemów metalowo-porcelanowych. Najistotniejszym osiągnięciem na tej drodze jest wprowadzanie do stomatologii w połowie lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku koron całoceramicznych (pełnoceramicznych). Z w/w wymienionych powodów rekomenduje dla moich pacjentów uzupełnienia całoceramiczne, które są pozbawione obecności metalu i nie powodują zaburzeń estetyki. (Fot.3.)